નીચેની રમતો એવી રીતે ગોઠવવામાં આવી છે કે સેરેબ્રલ પાલ્સી ધરાવતા ખેલાડીઓ પોતપોતાના રમત વર્ગમાં ન્યાયી રીતે સ્પર્ધા કરી શકે.
એથ્લેટિક્સમાં ટ્રેક પરની દોડ અને ગોળાફેંક, ચક્રફેંક, ક્લબ થ્રો અને લાંબી કૂદ જેવી મેદાની સ્પર્ધાઓનો સમાવેશ થાય છે. ખેલાડીઓને રમત વર્ગોમાં વહેંચવામાં આવે છે, જેથી દોડ કે ફેંકનું પરિણામ તાલીમ અને મહેનતથી નક્કી થાય, વ્યક્તિ પર સેરેબ્રલ પાલ્સીની કેટલી અસર છે તેનાથી નહીં.
ફ્રેમ રનિંગથી જે ખેલાડીઓને ચાલવામાં કે સંતુલન જાળવવામાં મુશ્કેલી પડે છે તેઓ પણ પોતાના પગે દોડી શકે છે. દોડવીરને બેઠક અને છાતીના ટેકાવાળી ત્રણ પૈડાંની ફ્રેમનો આધાર મળે છે. તેમાં પેડલ હોતા નથી: બધી શક્તિ ખેલાડીની પોતાની હોય છે.
બોચિયા બેઠાં બેઠાં રમાતી ચોકસાઈની બોલ રમત છે. ખેલાડીઓ ચામડાના બોલ ફેંકીને, લાત મારીને અથવા રેમ્પની મદદથી સફેદ લક્ષ્ય બોલ, જેને જેક કહેવાય છે, તેની શક્ય એટલી નજીક પહોંચાડે છે. આ રમત સેરેબ્રલ પાલ્સી ધરાવતા ખેલાડીઓ માટે બનાવવામાં આવી હતી, અને તેમાં ચોકસાઈ જેટલું જ મહત્ત્વ સમજદારીભર્યા વિચારનું છે.
સીપી ફૂટબૉલ નાના મેદાન પર સાત-સાત ખેલાડીઓની ટીમ વચ્ચે રમાય છે, અને ખેલાડીઓને અનુકૂળ રહે તે માટે નિયમોમાં થોડા ફેરફાર હોય છે, જેમ કે ઓફસાઇડનો નિયમ નથી. દરેક ટીમમાં અલગ અલગ રમત વર્ગના ખેલાડીઓ હોવા જરૂરી છે, જેથી બધાને રમવાની તક મળે.
પેરા તરણમાં અન્ય તરણ સ્પર્ધાઓ જેવી જ શૈલીઓ અને અંતર હોય છે, અને સ્પર્ધાઓ રમત વર્ગ પ્રમાણે ગોઠવાય છે. પાણી શરીરને ટેકો આપે છે, તેથી શક્તિ અને આત્મવિશ્વાસ વધારવા માટે આ ઉત્તમ રમત છે.
બેડમિન્ટન રેકેટ અને શટલકૉકથી રમાય છે, ખેલાડી પ્રમાણે ઊભા રહીને અથવા વ્હીલચેરમાં બેસીને. મેચો રમત વર્ગ પ્રમાણે ગોઠવાય છે, અને આ રમતથી ઝડપી પ્રતિક્રિયા, હાથ અને આંખનું સંકલન તથા સંતુલન વિકસે છે.
રમત વર્ગો કેવી રીતે કામ કરે છે તે જાણવું છે? વર્ગીકરણ વિશે વાંચો.
